Mleczaj rydz wyrasta w polskich lasach
Mleczaj rydz to grzyb, na który miłośnicy leśnych zbiorów cierpliwie czekają przez cały rok. Miejscami, w których pojawia się najczęściej, są skraje lasów, okolice sosen, polany oraz tereny porośnięte trawą. W takich lokalizacjach można natrafić na pojedyncze okazy, jak i rozległe grupy owocników.
Charakterystyczny pomarańczowy kapelusz nie daje jednak pełnej gwarancji bezbłędnego rozpoznania gatunku. W środowisku leśnym występują bowiem także inne mleczaje, które na pierwszy rzut oka potrafią przypominać rydza.
Jednym z takich grzybów jest mleczaj wełnianka. Nie jest to gatunek przeznaczony do konsumpcji w taki sposób jak rydz, ponieważ jego spożycie grozi pojawieniem się przykrych problemów żołądkowo-jelitowych.
Płyn wypływający z grzyba ujawnia gatunek
Bardzo ważną cechę rozpoznawczą mleczaja rydza da się zaobserwować po lekkim nadcięciu grzyba lub uszkodzeniu jego blaszek.
Prawidłowo rozpoznany rydz wydziela pomarańczowe mleczko przypominające kolorem sok z marchwi. Miejsca naruszone na owocniku mogą z upływem czasu zacząć zmieniać barwę na zielonkawą.
To bardzo istotna cecha podczas prawidłowego rozpoznawania rydzów w lesie.
U podobnego do rydza mleczaja wełnianki spływające z uszkodzeń mleczko ma kolor biały. Inaczej prezentuje się również sam kapelusz tego grzyba.
Wygląd kapelusza ułatwia odróżnienie grzybów
Kapelusz mleczaja rydza przybiera przeważnie barwę pomarańczową lub ceglastopomarańczową, na której widać ciemniejsze okręgi. Pomarańczowy kolor charakteryzuje też blaszki, na których po naruszeniu mogą pojawiać się zielonkawe plamy.
Mleczaj wełnianka charakteryzuje się odmienną budową. Jej kapelusz jest jaśniejszy, częstokroć różowawy lub różowopomarańczowy. Szczególną cechą jest jego brzeg pokryty drobnymi włoskami, które przypominają wełnę. Blaszki wełnianki są zazwyczaj znacznie jaśniejsze, przybierając odcień białawy albo kremowy.
Właśnie jednoczesna ocena wyglądu kapelusza oraz koloru wydzielanego mleczka pozwala w prosty sposób odróżnić od siebie te dwa gatunki.
Wątpliwe okazy grzybów należy zostawiać w lesie
Podczas grzybobrania nie wolno kierować się wyłącznie zdjęciami znalezionymi w internecie ani samą barwą kapelusza. Wygląd poszczególnych grzybów może się różnić w zależności od ich wieku, wilgotności podłoża czy miejsca wyrastania.
W sytuacji braku pewności co do znalezionego gatunku, najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest pozostawienie grzyba w lesie. Zebrane okazy można też skonsultować z grzyboznawcą lub klasyfikatorem grzybów. W sezonie takie darmowe poradnictwo prowadzą między innymi wybrane stacje sanitarno-epidemiologiczne.
Maksymalną ostrożność powinny zachować zwłaszcza osoby stawiające pierwsze kroki w grzybobraniu. W odniesieniu do grzybów obowiązuje prosta zasada – do koszyka powinny trafiać wyłącznie te okazy, co do których gatunku mamy pełną pewność.
Komentarze (0)